Prokop Sieniawski jako mąż Anny Lwowskiej oraz Piotr Potulicki jako mąż Urszuli Lwowskiej, który zapłacił od 6 łanów osiadłych oraz dwóch karczm. W 1577 płatnikiem podatku Jan Bukowiecki. W 1580 pobór zapłacili: Jan Strzeżmiński od 12 półłanków, zagrodnika, 30 owiec oraz od pasterza; Joachim Bukowiecki: 3,5 łana, 3 zagrodników, komorników, niepełnej kwarty roli karczmarskiej oraz Abraham Bukowiecki od 3 łanów, 5 zagrodnikow, najemnego robotnika od dwóch pługów, kowala oraz karczmarz od 2/5 łana.

Brody należały one początkowo do Leszczyców, później część dóbr przeszła na Łodzów – używali oni nazwiska Brodzki. Od poł. XVIII w. Brody należały do Sczanieckich. W Brodach urodziła się w 1804 r. Emilia Sczaniecka.

Wskutek II rozbioru Polski w 1793, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815–1848) miejscowość wzmiankowana jako Brody należała do wsi większych w ówczesnym powiecie bukowskim, który dzielił się na cztery okręgi (bukowski, grodziski, lutomyślski oraz lwowkowski). Brody należały do okręgu lwowkowskiego i stanowiły siedzibę majątku Brody, którego właścicielem był wówczas Konstanty Sczaniecki. W skład majątku Brody wchodziło łącznie 5 wsi (Brody, Helena, Brodki, folwarki: Marszewo i Zygmuntowo).