Ponieważ kult synagogalny pierwszych wieków był skupiony na Torze, a Miszna, której kompilacja dokonała się w Galilei pod koniec II w. nie poświęca wiele miejsca mesjaszowi, niektórzy autorzy jak E.P. Sanders czy J. Meier uznali, że dostrzeganie konfliktu wokół mesjasza jest wyolbrzymione przez interpretacje chrześcijańskie, zwłaszcza epoki patrystycznej. Jednak, jak wykazał m.in. William Horbury, mesjanizm był w tym okresie w dalszym ciągu żywo obecny w judaizmie. Pięcioksiąg w Septuagincie zawiera uderzające wyrazy nadziei mesjańskiej. Szczególnie w Księdze Rodzaju 49 oraz w Księdze Liczb24,7. 17. Są one także obecne licznie w Targumach do Pięcioksięgu. Uderzająca jest zgodność co do ważności tej kwestii między żydowskimi i pogańskimi źródłami pierwszego okresu oraz między tymi źródłami, a zarzutami żydowskiej krytyki u Justyna i Tertuliana.
thumb|Przedstawienie Chrystusa w katakumbach Kaliksta jako młodego pasterza nosi w sobie przesłanie mesjańskie. Zostało zainspirowane mesjańskim żydowskim motywem króla Dawida, stylizowanego w świecie grecko-rzymskim na Orfeusza lub Hermesa.