prawdopodobnie tenutariusz chrostowski, zastąpił szlachcica Dziersława z Wargowa w jego sporze ze szlachcicem Mikołajem z Wargowa. W 1439 odnotowana została miejscowa karczma w Chrostowie. W 1449 Michał Ręcki (z Ręcska, obecnie Reńsko koło Wielichowa) dawny komandor klasztoru joannitów koło Poznania, zeznał, że oddał w dzierżawę Janowi z Poznania oraz jego synowi Andrzejowi wsie Chrostowo i Żukowo wraz z ich folwarkami (Krotczyce koło Obornik) i innymi użytkami na okres trzech lat za 35 grzywien rocznie. Zostawił także dzierżawcom 150 owiec, 15 świń, 20 kaczek, 10 wołów, 6 krów i 3 cielęta.
W XVI wieku spisany został historyczny dokument opisujący okolice miejscowości. Sporządzony on został w 1527 i oblatowany w 1777. Mówi on o tym, że Jan Mierzewski, komandor klasztoru joannitów, za zgodą króla polskiego Zygmunta I Starego, oddał Janowi i Stanisławowi braciom oraz dziedzicom w Niemieczkowie, cały brzeg rzeki Samicy Kierskiej, lewego dopływu Warty, jej ujście koło Kiszkowa oraz ziemie, położone koło Niemieczkowa, w zamian za brzeg i ziemię koło wsi Chrostowo, poczynając od granicy Chrostowa powyżej łąki zwanej "Charłupka" (oryg. "Charlupka") do lasu zwanego "Rudnik" naprzeciw stawiska zwanego "Wierzchowiska Przestan", miejsca zwanego "Oparupka Mała" (oryg.