Ludwik VI Gruby (ur. 1 grudnia 1081 w Paryżu, zm. 1 sierpnia 1137 na zamku Bethisy) – Król Franków (Francji) w latach 1108-1137 (), następnie w 1108 w Orleanie; hrabia Vexin. Syn Filipa I z dynastii Kapetyngów.
Ludwik VI starał się o dobre stosunki z papieżami Kalikstem II, Gelazjuszem II i Innocentym II, mimo że przejściowo utrzymywał także relacje z antypapieżem Grzegorzem VIII. Nie udzielił poparcia cesarzowi Henrykowi V w jego ostrym konflikcie z papiestwem - przeciwnie poparł Kaliksta II, a cesarz w odwecie najechał Francję w 1124 roku.
Wykorzystywał rozsądnie rozwijające się szybko zakony (szczególnie zakon cystersów), do organizacji i usprawnienia administracji królewskiej. Dbał o powiększenie swej domeny, zajmując terytoria nieposłusznych wasali, hrabiów i kasztelanów. Ściślejsze podporządkowanie sobie wasalnych księstw i hrabstw było ułatwione przez zaangażowanie znacznej części baronów francuskich na zewnątrz kraju, a także wobec wyraźnego wzrostu zamożności królewskiego dworu. Spokój w państwie owocował dobrą pracą rzemieślników i chłopów.