Na długość samogłoski w wyrazie wpływają: naturalna długość samogłoski oraz jej kontekst: najdłuższe są samogłoski naturalnie długie przed spółgłoską dźwięczną, a najkrótsze – samogłoski krótkie przed spółgłoską bezdźwięczną. Ogólnie można wyróżnić 4 różne długości samogłosek.
Angielskie samogłoski w wymowie opisuje poniższa tabela:
+ Monoftongi Przednie Centralne Tylne długie krótkie długie krótkie długie krótkie Przymknięte Średnie Otwarte
Spółgłoski Angielski system spółgłoskowy jest bliższy polskiemu niż samogłoskowy, choć istnieją spółgłoski charakterystyczne dla tego języka oraz zbliżone, różniące się miejscem artykulacji w porównaniu np. z polskimi: , i jest wymawiane z językiem przyciśniętym do wału dziąsłowego, a nie zębów. Spółgłoski dźwięczne w zapisie są dźwięczne w wymowie, a ubezdźwięcznienie powoduje zmianę znaczenia wyrazu (para minimalna), np. – .
Dwuwargowe Wargowo-zębowe Międzyzębowe Dziąsłowe Zadziąsłowe Podniebienne Miękkopodniebienne Krtaniowe zwarte nosowe szczelinowe zwarto-szczelinowe półotwarte boczne