Gołaczów (niem. Hallgrund) – wieś w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Lewin Kłodzki.
Nazwa 12 lutego 1948 r. ustalono urzędową polską nazwę miejscowości – Gołaczów, określając drugi przypadek jako Gołaczowa, a przymiotnik – gołaczowski.
Podział administracyjny W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa wałbrzyskiego.
Historia Pierwsza wzmianka o Gołaczowie pochodzi 1477 roku, w tym czasie w okolicy eksploatowano złoża rud żelaza. W 1574 roku w miejscowości było 26 gospodarstw, w roku 1765 funkcjonowało tu około 30 warsztatów tkackich. W 1840 we wsi były dwa młyny wodne, szkoła i tartak. W drugiej połowie XIX wieku po upadku tkactwa chałupniczego część mieszkańców znalazła zatrudnienie w okolicznych zakładach włókienniczych. Na przełomie XIX i XX wieku w Gołaczowie powstała gospoda z miejscami noclegowymi i miejscowość stała się letniskiem.
Częścią wsi jest Żyznów położony na północ w dolinie pomiędzy Darnkowskimi wzgórzami a Cisową.
Zabytki W Gołaczowie znajdują się następujące zabytki: budynek ośrodka kolonijnego z początku XX w., dwuszczytowy z drewnianymi arkadami, budynki mieszkalno-gospodarcze z XIX w..