Egzekwowanie tego edyktu było jedną z przyczyn długoletniego konfliktu z Tybaldem IV, hrabią Szampanii.
W 1225 synod w Bourges ekskomunikował hrabiego Tuluzy Rajmunda VII i ogłosił krucjatę przeciwko niemu. Król Ludwik chętnie przyłączył się do krucjaty, pragnąć umocnić i rozszerzyć władzę królewską w Langwedocji. Hrabia Foix, Roger Bernard II próbował mediacji pomiędzy monarchą a wyklętym arystokratą, ale Ludwik odrzucił rozwiązania dyplomatyczne na rzecz siłowych. W lipcu 1226 król dotarł do Awinionu i zdobył miasto po trzymiesięcznym oblężeniu. Chory na dyzenterię, umarł we wsi Montpensier w Owerni 8 listopada 1226.
Grób króla znajduje się w bazylice Saint-Denis. Następcą został jego syn, Ludwik IX Święty.
Małżeństwo i potomstwo W wieku trzynastu lat poślubił 23 maja 1200 Blankę Kastylijską, córkę króla Alfonsa VIII, z którą miał liczne potomstwo: Filip (ur. 9 września 1209, zm. 1218) Ludwik IX Święty (ur. 25 kwietnia 1214, zm. 25 sierpnia 1270) – król Francji w latach 1226–1270, kanonizowany w 1297 Robert I d’Artois (ur. 1216, zm. 1250) – hrabia Artois Filip (ur. 1218, zm. 1220) Jan (ur. 1219, zm. 1232) – hrabia Andegawenii i Maine Alfons z Poitiers (ur. 1220, zm. 1271) – książę Owernii, hrabia Poitiers i Tuluzy Filip Dagobert (ur. 1222, zm. 1232) Izabela (ur. 1225, zm.