Warstwa okładziny oraz klej na stronie, używanej do odbijania piłeczki, powinny być w każdym miejscu jednakowej grubości. Okładzina z czasem niszczeje. Wysycha, twardnieje i pęka, a co za tym idzie traci elastyczność. Na zawodach rangi krajowej czy światowej okładziny jak i całe rakietki są wnikliwie sprawdzane przez sędziów, na takich zawodach nie można grać rakietkami z popękanymi okładzinami bądź nałożonymi na okładziny innymi substancjami.
Używane są dwa rodzaje okładzin: Zwykła okładzina, czyli pojedyncza warstwa niegąbczastej gumy (naturalnej lub sztucznej), z jednej strony gładka, z drugiej strony pokryta równomiernie rozłożonymi czopkami. Gęstość czopków powinna wynosić od 10 do 50 na centymetr kwadratowy, a grubość całej okładziny wraz z klejem nie przekraczać 2 mm. Taka okładzina musi być naklejona czopkami na zewnątrz. Okładzina typu sandwich. Składa się ona z wyżej opisanej zwykłej okładziny oraz z pojedynczej warstwy gąbczastej gumy (pianki). W tym przypadku czopowana guma może być przyklejona czopkami na zewnątrz lub do wewnątrz. Bezpośrednio do deski powinna być przyklejona warstwa gąbczasta, a na niej guma czopowana. Całkowita grubość takiej okładziny wraz z klejem nie może przekraczać 4 mm.
Bibliografia
Dozwolone kolorowe okładziny do tenisa stołowego ToTemat.pl i czopiarze.pl [dostęp 2023-11-30].
Kategoria:Tenis stołowy