Dystrybucja cech powygnaniowych w księgach Aggeusza, Zachariasza w rozdziałach od 1 do 8, Malachiasza i Joela nie różni się od postulowanego okresu wczesnegoOmówienie tych zjawisk znajduje się w M. Ehrensvärt Linguistic Dating of Biblical Texts, [w:] Biblical Hebrew: Studies in Chronology and Typology, ed. I. Young, Londyn 2003, s. 164–188, I. Young, R. Rezetko, Linguistic Dating, [w:] .. Księgi te nie tylko nie zawierają cech charakterystycznych dla okresu późnego, ale również zawierają cechy typowe dla okresu wczesnego, choć ze względu na treść są na pewno późniejsze (np. księga Aggeusza wspomina perskiego władcę Dariusza (ok. 550–485 p.n.e.)).
Autorzy tacy jak Martin Ehrensvärd oraz Ian Young przekonują zatem, że oba style lub rejestry języka hebrajskiego współistniały w czasie redakcji tekstów biblijnych w powygnaniowych epokach perskiej i hellenistycznej, a różnice między nimi nie pozwalają na datowanie poszczególnych partii tekstu. Seoung-Yun Shin zwraca jednak uwagę, że klasyfikowane jako późne ksiągi Aggeusza i Zachariasza nie były dotychczas przedmiotem poważnych badań i przekonuje, że to właśnie występujące w nich cechy późne, bardziej niż cechy wczesne, powinny przekonywać nas o późnym powstaniu tych tekstów.