Do dziś stojące budowle zdają się świadczyć o potędze tej majętności zorganizowanej na wzór kapitalistycznego przedsiębiorstwa rolno-spożywczego.
Po II wojnie światowej na mocy wydanego przez PKWN dekretu o reformie rolnej, z 6 września 1944 majątek ten jako należący do obywateli niemieckich został bez rekompensaty skonfiskowany. Ziemia przekazana chłopom bezrolnym i małorolnym rozparcelowana na gospodarstwa od 7 do 15 ha, w pałacu zamieszkało 28 rodzin, a folwark wykorzystany został na stworzenie miejscowego RSP. W wyniku takiej polityki władz PRL i reform rolnych pałac wraz z folwarkiem popadł w ruinę.
W latach 90. XX wieku kompleks parkowo-pałacowy przeszedł w ręce prywatne z zamiarem rewitalizacji. Na początku dość zaawansowane prace remontowo-konserwatorskie zostały podjęte zarówno na pałacu jak i w parku, jednakże nie zostały dokończone, a nieruchomość kilkakrotnie zmieniła właściciela.