sklepienie krzyżowo-żebrowe z gładkimi zwornikami wspiera się na wspornikach z rzeźbami herm oraz masek ludzkich i zwierzęcychGwido Chmarzyński, Mieczysław Gładysz, Stanisław Golachowski: Region Opolski [w:] "Górny Śląsk" Część II, dział II, Instytut Zachodni, Poznań 1959, s. 281. Wewnątrz dawnego prezbiterium w 1912 r. odsłonięto i zakonserwowano gotyckie polichromie z trzeciej ćwierci XIV wieku, w tym sceny Ukrzyżowania (Odkupienia) i Sądu ostatecznego na ścianie północnej oraz Drzewo rajskie i Drzewo krzyża na ścianie zachodniej. Nad wyjściem z kaplicy płaskorzeźba Sądu ostatecznego, ufundowana z okazji pobytu cesarza Wilhelma II u hr. Johannesa von Francken-Sierstorpffa w Żyrowej. Inicjator budowy kościoła, ksiądz Brunon Wodarz, przygotowując się do budowy, podróżował po Niemczech i fotografował detale odwiedzanych kościołów. Patronem przedsięwzięcia był właściciel Żyrowej, hr. von Francken-Sierstorpff. Kościół został poświęcony 11 grudnia 1911 przez ks. dziekana Józefa Głowackiego z Wysokiej; konsekrowany 12 listopada 1961 r. przez bpa Franciszka Jopa. Ołtarz główny z obrazem Marii Magdaleny inkrustowany w ornamenty roślinne. W nawie głównej ambona z płaskorzeźbami ewangelistów i Marii Magdaleny, obmywającej nogi Jezusowi;