W 1379 roku część wsi nabyło małżeństwo Wojsława i Joanny. Inna część Jeżowa została kupiona przez zgromadzenie kanoników regularnych w Trzemesznie w 1380 roku. Następnie całość (lub część) wsi przeszła na własność klasztoru cystersów w Wąchocku. W 1462 roku zakonnicy wymienili ją (jako zbyt odległą od pozostałych dóbr klasztornych) na wieś Mniszki – własność benedyktynów łysogórskich.
Miejscowość miała wówczas 8 łanów kmiecych, płacących do klasztoru po 4 grosze poradlnego, 24 grosze czynszu (pół grzywny), 30 jaj, 2 kury i 2 sery rocznie. Oprócz tego mieszkańcy odrabiali dzień robocizny sprzężajnej. W późniejszym okresie do wspomnianych 8 łanów kmiecych doszedł 1 łan szlachecki Jana Wagórskiego.
W Archiwum Głównym Akt Dawnych znajduje się m.in. potwierdzenie sądu ziemskiego sandomierskiego, że Jan i Grzegorz, bracia, sprzedają swoje dziedzictwo w Jeżowie za 40 grzywien groszy praskich Andrzejowi, przeorowi klasztoru kanoników regularnych w Trzemesznie, Opatów, 24 września 1416 r.
W 1819 roku, po zniesieniu klasztoru łysogórskiego, jego dobra przeszły na własność duchowieństwa świeckiego.