szlimazl שלימזל ‘nieszczęście, pech, niepowodzenie; nieszczęśliwiec, pechowiec, biedak; ktoś niedbały, niezdarny’) tałes ‘żydowski szal modlitewny, zwykle biały w czarne pasy, zaopatrzony we frędzle’ (< jid. tales טלית ‘ts.’ < hebr. ṭallīṯ טַלִּית ‘okrycie, płaszcz’)
Część hebraizmów w języku polskim zapożyczona została prawdopodobnie za pośrednictwem jidysz, często jednak nie sposób wykazać tego ponad wszelką wątpliwość, np.: bachor (przestarz.) ‘nieżonaty młodzieniec żydowski’ (< hebr. bāḥūr בָּחוּר ‘kawaler, młodzieniec, chłopak’) – być może poprzez jid. bocher בחור ‘kawaler, młodzieniec, chłopak’; co istotne, homonimiczny wyraz bachor (pot.) ‘dziecko’ nie wywodzi się w ogóle z jidysz goj (pot.) ‘używane przez żydów określenie innowiercy (zwłaszcza chrześcijanina), nieżyd’ (< hebr. gōy גּוֹי ‘lud, naród; poganie; nieżyd’) – być może poprzez jid. goj גוי ‘nieżyd’
Innym problemem jest odróżnienie jidyszyzmów od zapożyczeń z niemieckiego (ma to miejsce nie tylko w przypadku wyrazów o etymologii germańskiej), np.: bajzel (pot.) ‘1. dom publiczny;