Jan Rzeszotarzewski prawo własności do spornych dóbr, jako swoich własnych, przeniósł wieczyście, tytułem sprzedaży w 1496, na Macieja Karczewskiego poprzednika pozwanych oraz, że na tej podstawie Maciej Karczewski wraz ze swymi spadkobiercami te dobra posiadali oraz że w tym czasie minęły już wszelkie terminy przedawnienia. W 1574 w podziale dóbr pomiędzy braćmi Granowskimi Wojciech otrzymał część wsi Karczewo, które należało do ich ojca Piotra Granowskiego.
Miejscowość odnotowały również historyczne rejestry podatkowe. W 1507 w czasie wizytacji wsi Karczewo kmieć Jarząbek powiedział, że przed 20 laty we wsi było 10 kmieci, inny, starszy pamiętał ok. 20 kmieci przed 30 laty. W czasie sporządzania zapisu we wsi było sześciu kmieci, którzy płacili po 40 groszy czynszu, a szósty miał wolniznę na dwa lata. We wsi stał opuszczony wiatrak mielący zboże, ale bez młynarza. W 1510 folwark był podzielony. We wsi było 8 i 1/4 łana osiadłego, 4,5 łanów kmiecych opuszczonych, z których 4 łany uprawiała pani Karczewska, 0,5 łana posiadała druga pani, Anna Karczewska. Były także dwie karczmy opuszczona i osiadła. W 1530 miał miejsce pobór od trzech łanów oraz 3 grosze od karczmy. W 1563 pobrano podatki z 5 łanów, karczmy dorocznej. W 1581 płatnikami poboru byli: Marcin Karczewski, Agnieszka Karczewska i Stanisław Zadorski.