Żeleźniak wraz z Iwanem Gontą byli bezpośrednio odpowiedzialni za rzeź humańską (21 czerwca 1768), kiedy po zdradzie Gonty hajdamacy opanowali zamek w Humaniu, wymordowali w mieście w ciągu jednego dnia do 20 tysięcy Polaków i Żydów, księży rzymskokatolickich i unickich, oraz innych ludzi szukających tam ratunku.
Kiedy powstanie zaczęło wymykać się spod kontroli, został schwytany przez wojska rosyjskie, po czym jako rosyjski poddany najprawdopodobniej skazany na katorgę i wywieziony na Syberię, do Nerczyńska, gdzie zmarł. Według innej wersji, zbiegł z zesłania, lecz został pojmany; istnieje też wersja, że zbiegł i wziął udział w powstaniu Jemieljana Pugaczowa w latach 1773–1775. Upamiętnienie Jego imię nosił pułk konny Armii Czynnej Ukraińskiej Republiki Ludowej.
Żeleźniak jest jednym z głównych bohaterów poematu Hajdamacy (1841) Tarasa Szewczenki.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kozacy zaporoscy Kategoria:Uczestnicy powstań kozackich w I Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w XVIII wieku Kategoria:Koliszczyzna Kategoria:Nieznana data śmierci Kategoria:Przywódcy powstań chłopskich Kategoria:Przywódcy powstań kozackich