majątek przeszedł w ręce Ernsta von Scheliha, wzmiankowanego w Komorowicach również w 1902 roku. Między 1902 a 1905 rokiem właścicielem dóbr został niejaki Kutsche. W 1909 roku należąca do Kutschego posiadłość liczyła 250 ha. W 1912 r. majątek w Komorowicach należał do Wernera von Stegmann und Stein auf Stachau. Powierzchnia posiadłości wynosiła 250ha, z czego 189ha przypadało na pola uprawne. Poza tym łąki liczyły 9ha, lasy 50ha, a park, ogród i gospodarstwo 2 ha. W 1917 r. Werner von Stegmann und Stein auf Stachau w dalszym ciągu był właścicielem majątku, którym zarządzał Oskar von Stegmann und Stein. Z dokumentów z 1921 i 1930r. wynika, że w tym czasie dobra w Komorowicach należały już do Oskara von Stegmann und Stein. W 1933r. posiadłość nabył Erich von Wüllerstorff und Urbair. Pozostał on właścicielem majątku co najmniej do 1937 r. W 1937r. dobra rycerskie w Komorowicach liczyły 245,9 ha, w tym: 175,25 ha pól uprawnych, 8ha łąk, 1,5 ha pastwisk, 1ha stawów, 50ha lasów, 2 ha park i ogród, 8,5 ha drogi i podwórza gospodarcze.