Żmudzini odnieśli zwycięstwa nad krzyżakami w 1258 lub 1259 pod Szkudami.mały|Żmudź na przełomie XIV/XV w.|lewo7 lutego 1322 roku z Królewca wyrusza rejza krzyżacka na Żmudź, w której uczestniczyli Fryderyk von Wildenberg prowadzący stu pięćdziesięciu braci zakonnych z ziemi chełmińskiej, książęta śląscy Bernard świdnicki, Bolko II ziębicki, hrabia Wilhelm I (V) von Jülich) i hrabia Geroldseck oraz panowie: von Lichtenberg i dwóch braci von Phlick z Czech. Wojska krzyżackie wkroczyły na terytorium Wejuki (Vaikiai), Rosienie i Ejragoła, niszcząc w tych okręgach grody i mordując obrońców oraz pustosząc okolicę. Trzeciego dnia wieczorem ekspedycja dotarła do grodu Pisten (Peštvènai) nad Niemnem, który następnego dnia się poddał. W 1329 roku Jan Luksemburski i Krzyżacy z wielkim mistrzem Wernerem von Orseln oraz 18 tys. żołnierzy krzyżackich wyprowadzili atak na Żmudź. Terenem działań wojennych były obszary nad rzeką Jurą i na wschód od niej do rzeki Anczy. Krzyżacy zdobyli pięć grodów (Medwiagoła, Sisditen, Castrum Gedemini, Gieguże, Oukaym).