Za twórcę żniwiarek uchodzi P. Bell, który w 1826 roku skonstruował dwukołową maszynę żniwną zaopatrzoną w układ nożycowy Mearesa i motowidło do nachylania zboża, pchana od tyłu przez konie. thumb|Żniwiarka Cyrusa McCormicka podczas prezentacji w Wirginii (USA) Pierwsza amerykańską żniwiarkę ciągniętą przez konie, skonstruował w 1831 roku Cyrus McCormick. Elementem koszącym był rodzaj kosiarki listwowej, skoszony materiał odkładał się na stole za kosiarką. Początkowo osoba idąca obok maszyny zgarniała urobek ze stołu, w trakcie produkcji mechanizm udoskonalano zaopatrując w nagarniacze, przechylające zboże na stół, później opracowano mechanizm zgarniający materiał ze stołu. Kosiarka i nagarniacze były napędzane od koła jezdnego. Maszyna mogła być ciągniona przez jednego lub dwa konie.
W 1839 roku w Anglii skonstruowano żniwiarkę ciągniętą przez konie. Była wyposażona w stół do odbierania zboża, nóż i motowidło poruszane kołem napędowym. Do formowania zboża w tzw. wiązki (garście) dodano robotnika z grabiami. Tego typu maszyna zastępowała już prace 4-5 ludzi z kosami lub 12-16 osób zaopatrzonych w sierpy.
W roku 1852 McCormick opatentował pierwszą żniwiarkę z automatycznym zgarniaczem obrotowym (z czterema grabiami osadzonymi na osi pionowej).