Miejscowość odnotowały także historyczne rejestry podatkowe z XV i XVI wieku. W 1493 (według zachowanej kopii z 1580) odnotowano miejscowy duży folwark, z którego dziesięciny snopowe warte były kilka grzywien, a także 7 łanów osiadłych z których dwa łany miał miejscowy sołtys, a kmiecie siedzieli na półłankach. Odnotowano wówczas także młyn wodny o 3 kołach wodnych. W 1510 we wsi był folwark, 4 łany osiadłe, jeden łan opustoszały i nieuprawny, dwa łany sołeckie, karczma, młyn oraz wiatrak. W 1563 miał miejsce pobór od 4,5 łana, młyn doroczny o dwóch kołach, karczma doroczna oraz opuszczony wiatrak. W 1564 w Kotowie odnotowano 4 łany. W 1581 miał miejsce pobór od 4 łanów, zagrodnika, dwóch komorników, młyna korzecznego dorocznego o dwóch kołach wodnych.
Wieś położona była w 1581 roku w powiecie kościańskim województwa poznańskiego poznańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Wskutek II rozbioru Polski w 1793, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskimAdolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, Wielkopolska t. I, Warszawa 1883, s.