27 października 1856 uruchomiono przebiegającą przez wieś linię kolejową Wrocław-Poznań, w Kłodzie zlokalizowano stację, którą od pobliskiego miasta nazwano "Rydzyna". Pomiar w 1881 wykazał, że powierzchnia wsi i ziemi do niej należącej wynosiła 2236,12 ha, z czego ziemia orna stanowiła ok. 330 ha. W Kłodzie pracowała duża gorzelnia przerabiająca w ciągu tygodnia ok. 100 cetnarów ziemniaków. Tutejszy folwark dzierżawiony był Geogrowi Herrmannowi, który z sukcesem krzyżował dwie rasy bydła – simentalską ze szwajcarską brunatną. W 1883 we wsi stało 117 domów, które zamieszkiwało 866 mieszkańców, w tym 515 ewangelików i 341 katolików, 121 osób było niepiśmiennych. We wsi należącej do ordynacji rydzyńskiej Sułkowskich znajdowała się stacja kolejowa, poczta, telegraf i gorzelnia parowa. Spis inwentarza w 1913 podawał, że w gospodarstwach indywidualnych hodowano 68 koni, 244 sztuki bydła, 62 świnie i 504 owce. Podczas powstania wielkopolskiego 10 stycznia 1919 pod Rydzyną i Kłodą miały miejsce zacięte walki, na mocy Traktatu wersalskiego Kłoda znalazła się w granicach Polski w odległości 3,5 km od granicy kraju. Po 1919 zmieniła się struktura narodowościowa wsi, część mieszkańców pochodzenia niemieckiego przeniosła się za pobliską granicę, tak też było z rodziną Herrmannów.