Istnienie od 1358 roku parafii w Lipnicy wpływało na rozwój kultury i oświaty. Przeprowadzona w latach 1723–1728 wizytacja dekanatu bobowskiego wymienia w granicach Sądecczyzny zaledwie 12 szkół, wśród których jest szkoła w Lipnicy Wielkiej. Szkoła Lipnicy posiada uposażenie w ilości 4 zagonów ziemi. Stałe uposażenie szkół wiejskich opierało się na daninie składanej przez parafian z wyłączenie szlachty. Była ona uiszczana w pieniądzach jak i w naturze – opłata wynosiła 4 grosze. Obowiązki nauczyciela w tym czasie pełnił katecheta. Program nauczania w stosunku do programu szkół miejskich był mocno okrojony i skromny. Przy kościele parafialnym istniał szpitalik. Fundacja szpitala nastąpiła przed rokiem 1596. Fundatorem był miejscowy pleban Jan Ligęza, który przeznaczył dom zwany "prebanda" na cele szpitala. Szpital początkowo nie posiadał żadnego uposażenia. Dopiero około roku 1760 otrzymał on legat w wysokości 2000 złp. od właścicieli Lipnicy Grabowieckich. Szpital posiadał: "sień, izdebek dwie z komórkami i piekarnię z komorą". W roku 1770 na dwa lata przed pierwszym rozbiorem Polska Ziemia Sądecka, a wraz z nią Lipnica została oderwana od "organu polskiego" i włączona do Królestwa Węgierskiego.