Bitwa morska przy przylądku Bon – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 468 n.e.
Po upadku państwa Hunów na ziemie cesarstwa napływać zaczęły liczne szczepy Wandalów w poszukiwaniu zajęcia na służbie cesarskiej bądź organizując łupieżcze wyprawy. Taki stan rzeczy przyczynił się do powstania nastrojów antygermańskich w Bizancjum.
W roku 465 po śmierci rzymskiego cesarza Libiusza Sewerusa, cesarz bizantyjski Leon I wysłał do Italii Prokopiusza Antemiusza z misją obsadzenia tronu i pokonania Wandalów w Afryce.
Wkrótce sytuacja w Afryce stała się tak poważna, że cesarz Leon I w roku 467 zdecydował się w końcu na wielką wyprawę przeciwko przywódcy Wandalów, Genzerykowi. Na czele sił zbrojnych Wschodu cesarz postawił swego szwagra Bazyliskusa. Przeciwko Genzerykowi Bizancjum wystawiło największą w dziejach późnego cesarstwa rzymskiego flotę, której koszt przewyższał roczne dochody budżetu państwaProcopius, De Bello III.6.2; translated by Dewing, Procopius, vol. 2 p. 55. Candidus, fragment 2; translated by Gordon, p. 121.