W 2021 roku Wang i in. zwiększyli czas koherencji pamięci kubitu jonowego 171Yb+ do ponad jednej godziny (przez identyfikację i tłumienie dominujących źródeł szumu).
Równolegle rozwijano podejście „obejścia” ograniczeń dekoherencji przez kwantową korekcję błędów: w 2023 roku zespół Google Quantum AI opisał w „Nature” skalowanie kubitu logicznego w kodzie powierzchniowym, pokazując poprawę wydajności logicznej wraz ze wzrostem rozmiaru kodu. Kod powierzchniowy (ang. surface code) to schemat kwantowej korekcji błędów, który chroni informację kwantową przed dekoherencją i szumem, rozpraszając ją po wielu fizycznych kubitach ułożonych na dwuwymiarowej siatce.
W 2024 roku Google Quantum AI zademonstrowało (publ. online), że częstość błędów kubitów fizycznych może być niższa od granicznej wartości kodu powierzchniowego, dzięki czemu zwiększanie rozmiaru kodu, polegające na użyciu większej liczby kubitów fizycznych do zakodowania jednego kubitu logicznego, prowadzi do wydłużenia czasu przechowywania informacji kwantowej;