W źródłach regionalnych wskazuje się także wzmiankę z 1532 roku, zachowaną w aktach archiwalnych dotyczących miejscowości. W kolejnych stuleciach Nakło pozostawało niewielką osadą wiejską, której mieszkańcy utrzymywali się z rolnictwa, pasterstwa, chałupnictwa, a później również z pracy w górnictwie i zakładach przemysłowych.
Dobra rycerskie i Donnersmarckowie 6 kwietnia 1695 roku dobra rycerskie Nakło nabył Leon Ferdynand Henckel von Donnersmarck od przedstawicieli rodu Larischów z Naczęsławic. Od 1780 roku Nakło należało do hrabiego Łazarza III Henckla von Donnersmarcka i liczyło wówczas 96 mieszkańców.
W 1845 roku właścicielem miejscowości został hrabia Hugo I Henckel von Donnersmarck. Wieś liczyła wówczas 61 domów i 608 mieszkańców, w tym 15 protestantów i 26 Żydów. W połowie XIX wieku rozpoczęto budowę pałacu Donnersmarcków, który stał się najważniejszym obiektem rezydencjonalnym miejscowości.
Nakło Śląskie było związane z katolicką linią rodu Henckel von Donnersmarck, określaną jako linia siemianowicko-nakielska. Jej przedstawiciele posiadali rezydencje w Siemianowicach Śląskich i Nakle Śląskim.