Jean-François Champollion (ur. 23 grudnia 1790 w Figeac, zm. 4 marca 1832 w Paryżu) – francuski językoznawca, archeolog, egiptolog i poliglota. Uznawany za twórcę nowoczesnej egiptologii.
Przydomki Niekiedy nazywany Champollion le Jeune (Champollion Młody), w odróżnieniu od starszego brata, Jacques’a-Josepha Champollion-Figeaca (1778–1867), jego pierwszego nauczyciela, który był archeologiem, paleografem, profesorem greki w Grenoble i kuratorem manuskryptów we francuskiej Bibliotece Narodowej, a przy tym samoukiem. Z racji ciemnej karnacji i obrysu twarzy o cechach orientalnych młodszy Champollion zwany był także (już w wieku dorosłym) „Egipcjaninem”.
Życie prywatne Jean-François Champollion urodził się 23 grudnia 1790 o godzinie drugiej w nocy, w miasteczku Figeac. Był najmłodszym synem Jacques’a Champolliona, właściciela księgarni i jego żony Jeanne François z domu Gualieu. W wieku pięciu lat samodzielnie nauczył się czytać. Nauczycielami młodego Champolliona były jego siostry: Térèsa, Pétronilla i Marie Jeanne oraz starszy brat Jacques Joseph, ponieważ rewolucja francuska doprowadziła do zamknięcia szkół kościelnych. Nie mając jeszcze siedmiu lat pierwszy raz usłyszał słowo Egipt przy okazji planowanego przez brata udziału w wyprawie napoleońskiej, który jednak nie doszedł do skutku.