Punkt funkcyjny – metryka złożoności oprogramowania podawana jako liczba bezwymiarowa określająca efektywną względną miarę wartości funkcji oferowanej przez program użytkownikowi. Najczęściej jest podstawą do oszacowania m.in. pracochłonności wytworzenia danego oprogramowania. Pojęcie to zaproponował w 1979 r. A. J. Albrecht z firmy IBMA. J. Albrecht, Measuring Application Development Productivity, Proceedings of the Joint SHARE, GUIDE, and IBM Application Development Symposium, Monterey, California, October 14–17, IBM Corporation (1979), s. 83–92..
Wstęp Metoda punktów funkcyjnych jest aktualnie jednym z popularnych sposobów szacowania miary zastosowania programów. System został stworzony przez pracownika IBM, który zdefiniował go i opracował wraz z kolegami w latach siedemdziesiątych. IBM zrzekł się wyłączności, dzięki czemu dostęp do niego został umożliwiony dla każdego.