200px|thumb|Głowice elektromagnetyczne magnetofonowe. Na pierwszym planie głowica stereofoniczna polskiej produkcji uniwersalna do magnetofonu kasetowego, zapisująco-odczytująca, z tyłu głowice węgierskie szpulowego magnetofonu studyjnego Mechlabor. 200px|thumb|Głowica dysku twardego
Głowica elektromagnetyczna – element konstrukcyjny urządzeń dokonujących odczytu lub zapisu na nośniku ferromagnetycznym, np. drucie stalowym lub taśmie stalowej (historycznie), taśmie magnetycznej z tworzywa sztucznego pokrytej materiałem ferromagnetycznym czy powierzchni talerza dysku twardego.
Głowica stanowi cewkę, której rdzeń ma szczelinę, nad którą przesuwa się taśma. W czasie zapisu zmiany pola elektromagnetycznego w szczelinie powodują zmiany namagnesowania taśmy, a podczas odczytu zmiany pola elektromagnetycznego taśmy powodują wzbudzenie napięcia w cewce głowicy.
Rdzenie głowic wykonywane są z cienkich blach permalojowych, ze stopów sen-alloy, sen-dust itp. Głowice posiadają dwie szczeliny: roboczą tylną (głowice odtwarzające i uniwersalne jej nie posiadają)