thumb|225px|Agni jadący na baranie. Akwarela z XVIII w. Agni (dewanagari अग्नि, trl. agni, ogień) – hinduski bóg ognia. Jego wizerunek jest zazwyczaj umieszczany w południowo-wschodnich narożnikach świątyń hinduistycznych, ponieważ jest czczony jako bóstwo strzegące tego kierunku. W klasycznej kosmologii hinduizmu ogień (Agni) jest jednym z pięciu nietrwałych żywiołów (pańćabhuta) – obok nieba (akaśa), wody (apas), powietrza (waju) i ziemi (prithwi) – które łączą się, tworząc empirycznie postrzegalną egzystencję materialną (prakriti).
Agni jest w Wedach, obok Indry i Somy, jednym z najważniejszych i najczęściej przywoływanych bóstw. Uważa się go za usta bogów i bogiń oraz za pośrednika przekazującego im ofiary podczas rytuału homa. W starożytnych tekstach hinduistycznych jego istnienie ukazywane jest na trzech poziomach: na Ziemi jako ogień, w atmosferze jako błyskawica, a na niebie jako Słońce. Znaczenie Agniego zmalało w okresie powedyjskim. W Upaniszadach i późniejszej literaturze hinduistycznej symbolizował wszelką energię przemiany oraz wiedzę. Agni pozostaje nieodłącznym elementem tradycji hinduistycznych. Pełni funkcję głównego świadka podczas saptapadi (z sanskr.