W bliskim otoczeniu dolnej części wsi występują, niewielkie pasy zieleni z drzew liściastych w formie przydomowych nasadzeń, oraz wzdłuż potoku i miedz. Górna część wsi otoczona jest z trzech stron lasem świerkowym regla dolnego. Od południowego wschodu nad wsią dominuje wzniesienie Owcza Góra, a od północnego wschodu Szeroka Kopa. We wsi zachował się liczny zespół domów mieszkalnych i mieszkalno-gospodarczych o cechach charakterystycznych dla budownictwa ludowego ziemi kłodzkiej z połowy XIX wieku, kościół pw. Wniebowzięcia NMP z początku XVIII wieku, oraz ruiny wielkiego renesansowego murowanego dworu z 1585 roku.
Zabytki Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są obiekty: kościół parafialny, drugi co do wielkości na ziemi kłodzkiej, zbudowany w latach 1701–1715 według projektu włoskiego architekta Jakoba Carovy (wcześniej budowniczego twierdzy kłodzkiej). Strop wykonano w roku 1735, w roku 1751 nastąpiła konsekracja. Wieże zbudowano w latach 1804–1805. Świątynię wzniesiono na planie krzyża greckiego, z pięciobocznym prezbiterium. Wnętrze przekryte jest sklepieniem kolebkowym z lunetami i posiada empory. Rzeźby ołtarzowe z roku 1795 i ambona z roku 1796 są dziełem Michała Ignacego Klahra. ruiny renesansowego dwór z 1585.
Ciekawostki