W późniejszym czasie, po śmierci Tarły a dokładnie w 1733 roku, Aleksander Młodecki został obligatoryjnym posesorem dóbr nowosielskich – wsi Nowosiółki Pokropiwne i Sahryń oraz części wsi Suszów i Wasylów PokropiwnySeweryn Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. I-XV, Warszawa 1904-1931.. Powiązane było to z brakiem spłaty długu jaki udzielił Młodecki, Karolowi Tarle. W związku z powyższym zastaw w postaci dóbr nowosielskich pozostał w ręku Aleksandra Młodeckiego. Następnie majątek przekazywany był na sukcesorów Młodeckiego przez następnych 40 lat, zaś dwór nowosielski pełnił funkcję ich głównej rezydencji. Chwilowym właścicielem Nowosiółek po zajęciu wsi w posesję obligatoryjną przez zastaw był kanonik gnieźnieński Józef Antoni Łaszcz. Kolejno ziemie przechodziły w posiadanie rodziny Trębińskich, Rastawieckich, Epsteinów i Świeżawskich, którzy byli ostatnimi właścicielami majątku dworskiego.