Tutaj na brzegu oceanu, orientacja w topografii miasta jest jeszcze stosunkowo łatwa. Szerokie ulice zakręcają wraz z linią brzegową. Ale na stokach wzgórz oraz w dolinach położonych poza centrum układ ulic przypomina chaos średniowiecznych miasteczek – istny labirynt małych uliczek, niezliczonych chodników, schodów, wąziutkich i krętych przejść oraz ślepych zaułków. Trzeba się tu urodzić, by móc bezbłędnie znaleźć drogę, bowiem nawet najlepsze plany miasta są zawodne. Jednym z wielu elementów orientacyjnych jest 15 linii naziemnych kolejek liniowych, ascensores. Niektóre z nich wjeżdżają na wzgórza, więc za drobną opłatą kilku pesos można oszczędzić sobie trudu wspinaczki. Pomalowane na czerwono lub żółto wagoniki widać co prawda wszędzie, gorzej jest jednak ze znalezieniem przystanków. Kolejki te, a kursowały niegdyś na 28 trasach, powstały w latach 1883–1932 i należą do mistrzowskich osiągnięć techniki. Dzięki nim można godzinami zwiedzać miasto.
Miasta partnerskie Oviedo, Hiszpania Badalona, Hiszpania Long Beach, Kalifornia Szanghaj, Chińska Republika Ludowa Guangdong, Chińska Republika Ludowa San Francisco, Stany Zjednoczone Malakka, Malezja Noworosyjsk, Rosja Pusan, Korea Południowa Córdoba, Argentyna
Zobacz też Tramwaje w Valparaíso Museo Marítimo Nacional
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Miasta w regionie Valparaíso Kategoria:Obiekty z listy dziedzictwa UNESCO w Chile Kategoria:Valparaíso