Paul Ambroise Valéry (ur. 30 października 1871 w Sète nad Morzem Śródziemnym, zm. 20 lipca 1945 w Paryżu) – francuski poeta, eseista i prozaik.

Życie Ojciec poety, Barthélemy Valéry, był Korsykaninem, matka, Fanny Grassi, pochodziła ze starej rodziny genueńskiej (była córką włoskiego konsula Giulia Grassi'ego). Wczesną młodość spędził w Montpellier, gdzie w latach 1884–1888 uczył się w liceum, a następnie studiował prawo na miejscowym uniwersytecie. W 1890 poznał Stéphane’a Mallarmé, którego uważał za swojego mistrza, oraz André Gide’a, z którym przyjaźnił się do końca życia.

W 1894 przeniósł się do Paryża, gdzie podjął pracę redaktora w Ministerstwie Wojny. W tym czasie poznał pisarza i krytyka Paula Léautauda. Od 1900 do 1922 pełnił funkcję sekretarza sparaliżowanego Édouarda Lebeya, ówczesnego administratora agencji prasowej Havas. W 1900 Valéry poślubił Jeannie Gobillard (1877–1970), z którą miał troje dzieci (Claude, Agathe i François). Mieszkali przy rue de Villejust.

W 1925 został członkiem Akademii Francuskiej. W latach 1924–1934 był prezesem francuskiego PEN Clubu. W 1931 został komandorem Legii Honorowej. W 1937 objął katedrę poetyki w Collège de France, którą prowadził aż do śmierci.