Ewangelikalny Kościół Adwentystyczny (ang. Evangelical Adventist Church) Bezpośrednio po rozczarowaniu był to najliczniejszy Kościół adwentystystyczny, który skupił ok. 75% wszystkich adwentystów. Został też najwcześniej zorganizowany (1845), tuż po przyjęciu zasad wiary. W 1858 Kościół założył Amerykańskie Stowarzyszenie Millenarystyczne, które wydawało literaturę i miesięcznik pt. „The Messiah’s Herald” ("Zwiastun Mesjasza"). Podobnie jak miało to miejsce w pierwotnym ruchu milleryckim, Ewangelikalny Kościół Adwentystyczny uznawał świętość dnia niedzielnego i jako jedyne adwentystyczne wyznanie pozostał przy nauce o nieśmiertelności duszy oraz wiecznych mękach piekielnych. Poglądy eschatologiczne zakładały oczekiwanie na rychły powrót Chrystusa, który będzie początkiem tysiącletniego okresu panowania Jezusa Chrystusa ze zbawionymi w Jerozolimie. Po Tysiącleciu nastąpić miało zmartwychwstanie niesprawiedliwych, Sąd Ostateczny i zabranie chrześcijan z Ziemi do nieba. Kościół ten z największej początkowo wspólnoty adwentystycznej stał się niewiele znaczącą grupą religijną już 1906, kiedy to posiadał jedynie 1147 wiernych. W 1916 denominacja ta została rozwiązana.
Chrześcijański Kościół Adwentu (ang.