Grunta ciężkie gliniaste, lecz urodzajne. Do dóbr Ostrów dawniej należała wieś Ewunin, obecnie uwłaszczona.
Ostrów (jak podaje Słownik geograficzny Królestwa Polskiego) to starożytna osada, którą jeszcze Bolesław Wstydliwy nadał klasztorowi franciszkanów w Zawichoście. W XV w. należała do parafii Borów. Było tu 9 łanów kmiecych, płacących po fertonie czynszu i dających po 30 jaj, 2 koguty, 4 korce owsa i 3 żyta z łanu. Dziesięcinę, wartości do 10 grzywien, dają scholasterii sandomierskiej. Była tu karczma z rolą i młyn ze stawem. Wieś graniczyła z Pstrągami, Borowem, Kosincm i Zawichostom (Długosz L.B. t.III, s.314). Trzy pierwsze wsie wraz z Ostrowem stanowiły w XVI w. jedną całość dóbr (Pawiński, Małop. 370). Dobra te wraz z Popkowicami i Skorczycami w XVI w. należały do rodu Bystramów, z których ostatni podarował całą fortunę swoją Mikołajowi Rejowi z Nagłowic, poecie, który podług tradycji posiadał wśród obszernych lasów, wśród których folwark Ostrów został założony, myśliwski dwór, gdyż jak opowiada Trzecieski „rad zabawiał się myślistwem“.