W 1845 roku z inicjatywy Agnieszki Pląskowskiej do wsi sprowadzono kolonistów niemieckich, którzy zajęli się zagospodarowywaniem mało urodzajnej ziemi. Nadano im prawo wieczystego posiadania 18 włók ziemi, z czego 13 włók stanowiły pola uprawne, a pozostałe 5 lasy. 13 sierpnia 1845 roku ziemię nabyli za cenę 3 tysięcy złotych: Jan Finger, August Werner, Jan Blank, Michał Sonnenberg, Jan Schultz, Marcin Wisdorff i Michał Reska. Całość kwoty spłacili do 21 czerwca 1853 roku. W tym czasie do wsi sprowadzała się coraz liczniejsza społeczność ewangelicka. W 1852 r. 51,5 morgi ziemi w Osówce nabyli małżonkowie Marcin Schewe i Rozyna z Hildenbrantów. W 1863 r. odstąpili tę ziemię swojemu synowi Jakubowi Erdmanowi Schewe. 25 czerwca 1863 roku prawo wieczystego posiadania 4 włók lasów wraz z karczmą i prawem propinacji nabyli Mosiek Migacz i Joel Margulin. Na przełomie XIX i XX wieku we wsi mieszkały tylko 3 polskie rodziny. Pośrodku wsi ulokowano murowany, ewangelicki dom modlitwy, dzielący pomieszczenia ze szkołą elementarną. Przed budynkiem zbudowana była drewniana dzwonnica. Na południowym krańcu wsi zlokalizowano cmentarz, dla ludności wyznania ewangelickiego. Otoczony był kamiennym murem. Pełnił swoje funkcje do stycznia 1945. Następnie padł ofiarą wandali i został zdewastowany.