Działalność spółdzielni obejmowała: hafciarstwo, tkactwo, meblarstwo, kowalstwo artystyczne, plecionkarstwo, garncarstwo oraz plastykę obrzędową (np. pisanki). Spółdzielnia gromadziła wytwórców, głównie kobiety, z Pniewa i pobliskich wsi, m.in. z Cieńszy, Gładczyna Rządowego, Lutobroku, Rząśnika, Woli Mystkowskiej, Wólki-Przekorów, Zator. Spółdzielnia nie działała w czasie okupacji niemieckiej. Została reaktywowana w 1947 jako Spółdzielnia Kurpiowskiego Przemysłu Ludowego w Pniewie. W 1956 siedzibę spółdzielni przeniesiono do Pułtuska.
We wsi pracowało wiele rękodzielniczek, m.in. tkaczek, hafciarek, twórczyń pająków i oklejanek.
W okresie okupacji niemieckiej we wsi działała Chłopska Organizacja Wolności „Racławice”. Organizowano tu zrzuty alianckie. Aktywna była Armia Krajowa podległa XIV Obwodowi Radzymin AK. We wsi stoi Pomnik Obrońców Ojczyzny wystawiony w 1985, a upamiętniający wydarzenia z 18 maja 1944 – gestapo, żandarmeria i Wehrmacht przeprowadziły w Pniewie masowe aresztowania członków ruchu oporu. Część aresztowanych trafiła do Pomiechówka, a stamtąd do obozu Stutthof, gdzie zginęli.
Obok miejscowości przepływa niewielka rzeka Prut, dopływ Narwi.