Popowo – bardzo mała wieś sołecka w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie międzychodzkim, w gminie Międzychód.
Historia Miejscowość pierwotnie związana była z Wielkopolską. Ma metrykę średniowieczną i istnieje co najmniej od początku XV wieku. Wymieniona w dokumencie zapisanym po łacinie z 1400 pod obecną nazwą "Popowo" oraz "Popowko".
Miejscowość była wsią szlachecką i wspominały ją historyczne dokumenty prawne, własnościowe oraz podatkowe. W 1419 Wierzbięta dziedzic Popowa był w sporze z Jakubem Żydem poznańskim o dług. W 1432 Wojciech Popowski z Popowa występuje w sądzie w sprawach Dobrogosta z Kolna właściciela Prusimia. W 1462 bracia Maciej i Jakub dziedzice z Popowa, sprzedali Janowi Chojnickiemu część Białcza w powiecie poznańskim, odziedziczoną po stryju Dziersławie z Białcza. W 1503 Jan Wata Gorzycki, syn Sędziwoja z Górzycy koło Międzyrzecza, kupił za 150 grzywien połowę Popowa od Mikołaja, Anny, Barbary dzieci zmarłej Doroty Popowskiej, żony Jakuba kmiecia w Pamiątkowie. W tym czasie wieś należała do powiatu poznańskiego Korony Królestwa Polskiego. W 1508 należała do parafii Kamionna. W latach 1508–09 we wsi pobierane są wiardunki królewskie z 7 półłanków. W latach 1553, 1563 odnotowano pobór od 2,5 łana w Popowie, a w 1564 z 5 łanów. W 1577 Zofia Popowska płaci pobór od majątku we wsi.