Pierwszych osadników wraz z sołtysem J.Bieberem było 38.
Przywilej na prowadzenie karczmy w Rozogach 16 marca 1679 r. otrzymał pisarz leśny Georg Helwing, posiadał on prawo warzenia, pędzenia i sprzedaży piwa i gorzałki. Rozogi 22 maja 1685 r. otrzymały prawo organizacji czterech jarmarków w roku i jednego tygodniowego targu zwykłego w czwartek.
Drewniany kościół zbudowano w 1665 r., pierwszym pastorem został Martin Grabowius wprowadzony na posadę dopiero w 1670 r. Po pożarze w 1700 r., w którym kościół doszczętnie spłonął wraz z chatą pastora, księgami kościelnymi, nowy już z pruskiego muru i z wieżą, wraz z plebanią pastora zaczęto odbudowywać jeszcze w tym samym 1700 r. Prace budowlane zakończono w 1705 r., lecz ozdabianie i wyposażanie wnętrza kościoła trwało do końca XVIII wieku. Na wieży kościelnej w 1719 r. zamontowano zegar słoneczny. Pastor Andreas Fischer wybudował w 1734 r. drewniany szpital z budulca otrzymanego nieodpłatnie od rządu pruskiego. Pożar kościoła w Rozogach 25 czerwca 1867 r. udało się ugasić, jednak zniszczeniu uległa wieża i konstrukcja ścian obiektu. W następstwie postanowiono wybudować nowy kościół, 12 września 1882 r. położono kamień węgielny pod nowy kościół, po 3 latach zakończono jego budowę, poświęcenia 15 grudnia 1885 r.