Często wykazują one dymorfizm płciowy: te u samic są krótsze, bardziej proste i nieuzbrojone, a u samców dłuższe, silniej zakrzywione i wyposażone w guzki czy ząbki. Szczypce samców mogą być nawet dłuższe od ciała. Ponadto znany jest polimorfizm przysadek w obrębie jednej płci: występowanie formy krótko- i długoszczypcowej. U gatunków pasożytniczych przysadki odwłokowe są nitkowate, a u niektórych wymarłych były jeszcze wieloczłonowe. Wyrostki rylcowe u skorków nie występują.
Narząd kopulacyjny samca umieszczony jest między dziewiątym a dziesiątym sternitem. U najbardziej prymitywnych grup (Pygidicranidae i Diplatyidae) narząd ten jest parzysty i ma dwa symetryczne prącia. U Karschiellidae lewe prącie jest silnie zredukowane. U Apachyidae, Anisolabisidae i obcężnicowatych prącia są asymetryczne. U form bardziej zaawansowanych (Eudemaptera) aparat kopulacyjny i prącie są pojedyncze, ale wciąż występuje para przewodów wytryskowych, choć ten na stronie niefunkcjonalnej może mieć postać szczątkową. Każde prącie zaopatrzone jest w zesklerotyzowany wyrostek, zwany virgą, w którym znajduje się końcowy odcinek przewodu wytryskowego i jego ujście (gonopor). Virga może być nawet 2,5 raza dłuższa od całego ciała. Skorki o dwóch penisach w czasie kopulacji wykorzystują tylko jeden z nich.