Sękowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie szamotulskim, w gminie Duszniki.
Położenie Wieś sołecka, położona około 16 km na południowy zachód od Szamotuł, na skrzyżowaniu drogi krajowej nr 92 oraz drogi wojewódzkiej nr 306.
Historia Miejscowość pierwotnie związana była z Wielkopolską. Istnieje co najmniej od początku XV wieku. Wymieniona w łacińskim z 1403 jako „Sankowo, Sancowo”, 1403 „Stancowo”, 1428 „Szancow”, 1508 „Szakowo”, 1510 „Sząkowo”, 1521 „Schąkowo”, 1563 „Sząnkowo”, 1564 „Senkowo”, 1577 „Sekowo”, 1580 „Sakowo”.
Miejscowość była początkowo własnością kościelną należącą do biskupstwa poznańskiego w kluczu dóbr Buk. W 1508 leżała w powiecie poznańskim Korony Królestwa Polskiego. W 1508 należała do parafii Wilczyna.
W pierwszych zapisach zachowanych w archiwach sądowych na temat wsi, pochodzących z początku XV wieku, odnotowano sołtysów miejscowości Jadwigę zwaną dziedziczką w Sękowie oraz Mikołaja. W 1403 Jadwidze sołtysce wsi oraz Gniewomirowi z Krzestkowic sąd przysądził część Pończyna, o którą procesował się z nimi Dziersław ze Świączyna. W tym samym roku sołtyska sękowska toczyła także spory z Wincentym Czarnotą z Szamotuł o 1/4 Pończyna, później ze wspomnianym Gniewomirem wygrywając z nim proces o część Pończyna.