Sławno – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie czarnkowsko-trzcianeckim, w gminie Lubasz.

Historia Miejscowość pierwotnie związana była z Wielkopolską. Ma metrykę średniowieczną i istnieje co najmniej od XIV wieku. Po raz pierwszy wymieniana w dokumencie zapisanym po łacinie z 1381 jako Slawno, 1389 Slawno, 1393 Slaffno, 1396 Slafno, 1418 Slawno Maior, 1437 Magnum Slawno, 1454 Szlawno, 1521 Slavno, 1577 Slawno Maius.

Domniemane grodzisko w Sławnie zwane Winną Górą w 1980 zostało zweryfikowane negatywnie i nie jest śladem dawnego zasiedlenia miejscowości.

Miejscowość była wsią szlachecką oraz gniazdem rodowym wielkopolskiego rodu Sławieńskich herbu Leliwa, a częściowo także przez Ninińskich i Włościejewskich. W 1435 leżała ona w powiecie kościańskim Korony Królestwa Polskiego. W 1462 wieś należała do parafii Lubasz.

W latach 1389–1437 właścicielem wsi był Dobrogost zwany Sławskim, Sławińskim, Sławieńskim, a w 1409 Starym. W 1397 odnotowano go w dokumentach sądowych kiedy prowadził spory z Mikołajem Staszkowicem o 20 grzywien oraz z Wojtkiem mieszczaninem poznańskim. W latach 1435–1448 właścicielem majątku we wsi był także Jan Niniński, który kupił jej cześć.