W 1864 roku mocy ukazu z 2 marca 1864 roku o uwłaszczeniu chłopów wydanego przez cara Aleksandra II Romanowa mieszkańcy (rolnicy) Słupi otrzymali na własność posiadaną przez siebie ziemię wraz z budynkami.
W 1885 roku w majątku istniały już wówczas młyn wodny i cegielnia należące do rodziny Radziwiłłów. Po ślubie z Krystyną Dembińską, Maciej Radziwiłł zadecydował o budowie w Słupi pałacu dla siebie i rodziny. Zbudowano młyn elektryczny. Pałac był w posiadaniu rodziny Radziwiłłów do wiosny 1945 roku. W czasie wojny rezydowało tu kilkanaście osób, między innymi rodziny Radziwiłłów z Rytwian i Sichowa. W 1941 r. Niemcy założyli w Słupi obóz pracy, gdzie początkowo kierowano Żydów i Romów z Pacanowa, Stopnicy i Nowego Korczyna. Od drugiej połowy 1942 r. kierowano tam również Polaków, zmieniono charakter obozu na karny. Więźniowie pracowali przy melioracji okolicznych terenów, następnie byli przekazywani do innych obozów pracy lub koncentracyjnych. W latach 1941–1944 przez obóz przeszło kilka tysięcy więźniów.
Od 1951 w pałacu ma swoją siedzibę Dom Pomocy Społecznej prowadzony przez siostry albertynki.