Warunki glebowe nie sprzyjają produkcji rolnej, najlepsze jakościowo gleby klasy IIIb zajmują jedynie 20,4 ha, dominują gleby klasy V (131,7 ha) oraz IV (112,7ha).
Historia Najstarsze ślady pobytu ludzi na terenie Smolic pochodzą z przełomu okresu rzymskiego i wczesnego średniowiecza. Nazwa Smolice po raz pierwszy w źródłach pisemnych pojawia się w 1387 r., gdzie wymieniana jest jako Smolicze. W XVI wieku stanowiła własność szlachecką Stanisława Smolickiego leżącą w parafii strykowskiej, w powiecie brzezińskim i województwie łęczyckim. Wówczas dzieliła się na Smolyce Nadolne i Nagórne, składała się z wsi (17 domów), folwarku (2 domy), dworu oraz młyna. Około 200 lat temu większa część dzisiejszego sołectwa porośnięta była gęstym lasem i należała do rodziny Krukowieckich. W XIX wieku składała się ze wsi właściwej, kolonii i folwarku. Hrabia Krukowiecki w XIX wieku przekazał część swych ziem, tzw. „resztówkę”, pracownikom. W wyniku tego nastąpił szybszy rozwój osadnictwa, karczowano lasy oraz parcelowano ziemię. Prawdopodobnie w tym czasie wybudowano tu karczmę, której fragmenty znaleziono podczas budowy centrum logistycznego Raben.