(rabb) „władca”, ale (arbāb) „władcy”.
Język arabski odróżnia rzeczowniki określone (z przedrostkiem al, asymilowanym do następujących spółgłosek ) i nieokreślone (z -n po końcówce przypadka). Po końcówce przypadka rodzajnik al występuje w formie l.
Istnieje gramatyczny rodzaj żeński, tworzony przez dodanie do rzeczownika męskiego -at- przed końcówką przypadka lub -a w stanie konstrukcji. Niektóre wyrazy, takie jak fulk „łódź”, šams „słońce”, czy umm „matka”, są rodzaju żeńskiego mimo braku końcówki.
Podstawowy szyk zdania to VSO. Wyraz określający następuje zawsze po wyrazie określanym, tak jak w innych językach semickich, np. kitābu l-muqaddas „Biblia”, dosłownie „księga święta”.
Wybrane zwroty Tak – – Nie – – Dzień dobry – – Dobry wieczór – – Pokój wam – – Do widzenia – – Jak się czujesz? – (do mężczyzny), (do kobiety) – Witam – – Dziękuję – – Przepraszam – – Jak się nazywasz? – (do mężczyzny), (do kobiety) – „i” nie jest tu wymawiane – Nie rozumiem – – Bóg jest wielki – allahu 'akbar – الله أكبر
Liczebniki / ١ – – / ٢ – – / ٣ – – / ٤ – – / ٥ – – / ٦ – – / ٧ – – / ٨ – – / ٩ – – / ١٠ – –
Dialekty