W latach 1425-1437 notowany jako właściciel we wsi był Sędziwój Spławski herbu Junosza, który od nazwy wsi przyjął odmiejscowe nazwisko, zwany także od Bojanowa Bojanowskim. Sędziwój był bratem Andrzeja Bojanowskiego wicepodsędka w Kościanie (1423-1424), wicewojewody kościańskiego (1432-38) oraz burgrabiego ziemskiego kościańskiego i historyczne dokumenty sądowe wielokrotnie odnotowują go przy okazji procesów sądowych. W 1436 woźny sądu ziemskiego zapowiedział dziedziny Spławie oraz Żydowo jako majętności Sędziwoja Spławskiego.
W 1449 Helena wdowa po Sędziwoju zapisała poznańskiej kapitule katedralnej trzy grzywny czynszu rocznego ze swojego posagu, oprawionego na części Spławia. Kapituła wyznaczyła swoich przedstawicieli dla dokonania rezygnacji z folwarku spławskiego przed starostą generalnym wielkopolskim. W 1448 Andrzej, Jan i Wincenty Bojanowscy dokonali podziału dóbr, w wyniku którego Jan otrzymał Skoraczewo i Prętkowice, zaś Andrzej i Wincenty Bojanowo, Żydowo oraz Spławie. Majętnościami tymi mieli także uposażyć swoje siostry Jadwigę, Małgorzatę oraz Barbarę.