Józef WierzbickiOficer stacjiurz. wojsk. X r. Bolesław IniewskiOficer stacjiurz. wojsk.? r. Eugeniusz JachecOficer prowiantowyppor. Jan StrisowerReferent artyleriipor. Bogdan ZawiszaReferent samochodowypor. Tadeusz Dąbrowskipor, Bogdan ZawiszaReferent taborówmjr Stanisław WoropajW plutonie taborówpor. lek. wet. Teodor UszyńskiKomendant placupor. Feliks WądołkowskiOficer dowództwakpt. Jan EnglertOficer dowództwapor. Edmund MarleOficer dowództwappor. Marian NaglickiKompania sztabowaDowódca kompaniippor. Adam Markowskikpt. Antoni Kursapor. Stanisław Maniewski (od 15 lub 23 VI)Dowódca plutonuppor. Ludwik RzeszowskiPluton żandarmerii polowejDowódca plutonuppor. Jarosław Klewarppor. Wilhelm Holak
Dywizja w walce o granice Na froncie polsko-ukraińskim 14 maja 1919 ruszyła polska ofensywa w Galicji Wschodniej. W pierwszej fazie działań dywizja nacierała w kierunku na Żółkiew. Następnie, działając w składzie Grupie Operacyjnej gen. Jędrzejowskiego, 30 maja zajęła Zborów. 1 czerwca, wspólnie z dywizją płk. Sikorskiego, zdobyła Tarnopol. 4 czerwca wyszła na rubież Gontowo-Kurniki-Netreba-Zbaraż-Ochrymowce. Tu jej żołnierze po raz pierwszy zetknęli się z patrolami 20 Dywizji Strzelców Armii Czerwonej. Polacy obsadzili front o długości ok.