W literaturze Motyw mitu o Prometeuszu był podejmowany już we wczesnym antyku. Znajdujemy go w tragedii Ajschylosa pt.: Prometeusz skowany (Prometeusz w okowach). W II wieku n.e. motyw podjęty został przez Lukiana w dialogu pt.: Prometeusz albo Kaukaz, a także w innych dziełach – O ofiarach, Zeus wzięty na spytki, Bogowie miłości. W swych pismach odnosi się do mitu także Cyceron, Pauzaniasz, Arrian i Flawiusz Filostrat. Następnie do Prometeusza sięga pisarz chrześcijański, Tertulian, utożsamiając go z samym Bogiem, Stwórcą człowiekaTertulian, Apologetyk 18,3.. Pod wpływem dialogów Lukiana, swój własny dialog pisze Maria Konopnicka (Prometeusz i Syzyf), łącząc Prometeusza z Syzyfem, jako ukazanie konfliktu klasowego pomiędzy elitą intelektualną a klasą proletariatu robotniczegoTadeusz Sinko, Hellada i Roma w Polsce. Lwów: Państwowe Wydawnictwo Książek Szkolnych, 1933, s. 207, 208.. W poemacie Percy’ego Bysshego Shelleya Prometeusz rozpętany (wyd. w Wydawnictwie Literackim w Krakowie w 1982 r. jako Prometeusz wyzwolony) autor mówi o wyzwoleniu człowieka spod władzy państwa, religii i nierówności klasowej.