W 1993 roku Prezydent RP, Lech Wałęsa mianował go na stopień generała brygady. Po ukończeniu w 1994 roku Podyplomowych Studiów Operacyjno-Strategicznych w Akademii Obrony Narodowej ponownie objął dowodzenie dywizją, a po reorganizacji – 3 Brygadą Zmechanizowaną w Lublinie. W styczniu 1996 roku powierzono mu funkcję zastępcy szefa sztabu Krakowskiego Okręgu Wojskowego ds. operacyjnych, a w grudniu 1998 roku – po utworzeniu Korpusu Powietrzno-Zmechanizowanego – został wyznaczony na stanowisko zastępcy szefa sztabu korpusu. Funkcję tę pełnił przez 2 lata. W marcu 2000 roku został szefem Zarządu Planowania Operacyjnego G-5 – zastępcą szefa sztabu Dowództwa Wojsk Lądowych, a w sierpniu 2002 roku powierzono mu funkcję szefa szkolenia Wojsk Lądowych, którą pełnił do października 2003 roku.
13 lutego 2004 roku został oficjalnie pożegnany przez ministra obrony narodowej, Jerzego Szmajdzińskiego w związku z zakończeniem zawodowej służby wojskowej.
Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1998).
Przypisy
Bibliografia „Przegląd Wojsk Lądowych”, marzec 1999, s. 108. „Przegląd Wojsk Lądowych”, lipiec 2000, s. 120. Paulina Glińska, Wojciech Fałkowski, Rodzina najważniejsza.