W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do pomniejszonego terytorialnie województwa wrocławskiego, a w latach 1990-1998 podlegała urzędowi rejonowemu w Oławie.
Historia Wieś o układzie szerokiej ulicówki lub małej owalnicy, powstała w 1250 r. z podziału wsi Kamene (Steine) na część z prawem niemieckim i część z prawem polskim. Po raz pierwszy jest wspomniana w 1203 r. jako Kamene, będąca własnością książąt wrocławskich do 1203 r., a w tym roku przekazana klasztorowi w Trzebnicy. Około 1250 r. wieś należała do stolnika Ulryka Szwaba (Ulrich Suevus), syna Ulryka Szwaba, pochodzącego prawdopodobnie z okolic Hildesheim w Dolnej Saksonii kasztelana legnickiego i lubińskiego na dworze księcia Henryka I Brodatego. Około 1250 r. wieś miała powierzchnię 1 1/2 wolnego łana i 8 łanów czynszowych. Oprócz Ścinawy stolnik Ulryk Szwab posiadał też wieś Gać. Stolnik Ulryk Szwab miał dwóch synów, Franczka i Henryka. Henryk był archidiakonem legnickim, a Franczko miał dwie córki: Zofię i Betkę. Po śmierci córek Franczka majątek w Ścinawie odziedziczył Bavarus, krewny Mladaty, czeskiego męża córki Franczka Szwaba Betki.