Dowódca węgrowskiego oddziału, pułkownik Rambach 27. 10. ruszył ku Kosowu z Sokołowa, mając 2 roty, pół szwadrona ułanów, pluton artyleryi i 70 kozaków. Dnia 29. 10. przednie straże doścignęły oddział 100 powstańców we wsi Czerwonce. Powstańcy rozbici pierzchnęli w dwóch kierunkach, ku Nasierowicom i ku koloni Świdno, ścigani przez kozaków i jedną rotę piechoty. Straty powstańców miały być znaczne, a 29 dostało się do niewoli, podczas gdy po stronie moskiewskiej jeden tylko zabity (kozak zapewne) i 2 rannych.
Według źródeł przekazów ustnych i ksiąg parafialnych zginęło 17 powstańców. Rosjanie zabraniają ponadto możliwości pochowania powstańców. Jednakże lokalna ludność w nocy przewozi ciała poległych do Wierzbna i chowa je na terenie kościoła. Dzisiaj w miejscu pochówku znajduje się pamiątkowy grób z Orłem na płycie i napisem "Bóg Honor i Ojczyzna".
Nie wiadomo dokładnie dlaczego, ani też od kiedy ale w latach 60-tch XIX w. koloniści zaczynają opuszczać wieś. Z tabeli likwidacyjnej dóbr Janówka z 1867 roku wynika, że koloniści stanowią mniejszość.